Czym naprawdę jest inspekcja AQL

Nikt nie sprawdza wszystkich 5000 sztuk w zamówieniu. Zajęłoby to zbyt dużo czasu i kosztowałoby zbyt wiele. Zamiast tego inspektorzy sprawdzają losową próbkę i na podstawie statystyki decydują, czy cała partia przechodzi. Metoda ta nazywa się AQL, a jej zrozumienie pomoże Państwu ustalić właściwy standard i poprawnie czytać raport z inspekcji.

Idea w jednym akapicie

AQL to skrót od Acceptable Quality Limit. Jest to najgorszy średni odsetek wad, jaki są Państwo gotowi zaakceptować w partii. Inspektor pobiera próbkę o ustalonej liczebności, liczy wady i porównuje ich liczbę z wartością graniczną. Przy wartości równej tej granicy lub od niej niższej partia przechodzi. Powyżej tej wartości partia nie przechodzi. Liczebności próbek i wartości graniczne pochodzą z międzynarodowej normy ISO 2859-1, dzięki czemu obie strony pracują w oparciu o tę samą tabelę.

Trzy rodzaje wad

Wady klasyfikuje się przed inspekcją, a każda klasa otrzymuje własną wartość graniczną:

• Krytyczne: mogą zaszkodzić użytkownikowi albo naruszają wymóg prawny. Przegrzewająca się bateria, brak ostrzeżenia dotyczącego bezpieczeństwa. Zazwyczaj zerowa tolerancja.
• Główne: produkt nie działa zgodnie z przeznaczeniem lub nie nadaje się do sprzedaży. Niedziałający przycisk, pęknięta obudowa.
• Drobne: wady kosmetyczne, które nie zniechęciłyby większości klientów do zakupu. Niewielkie zarysowanie, lekko nierówny nadruk.

Typowe ustawienie dla towarów konsumenckich to 0 dla wad krytycznych, 2,5 dla głównych i 4,0 dla drobnych. Są to konwencje, a nie reguły; to Państwo wybierają poziomy odpowiednie dla swojego produktu i rynku.

Praktyczny przykład

Zamawiają Państwo 5000 ładowarek bezprzewodowych. Zgodnie z ISO 2859-1, przy standardowym ogólnym poziomie kontroli (poziom II), partia tej wielkości wymaga próbki 200 sztuk. Przy typowych ustawieniach wartości graniczne wynoszą:

Jeśli inspektor znajdzie 1 wadę krytyczną, partia nie przechodzi, nawet jeśli wszystko inne jest bez zarzutu. Jeśli znajdzie 8 wad głównych i 12 wad drobnych, partia przechodzi.

Co podlega kontroli

Poza liczeniem wad kontrola końcowa zazwyczaj obejmuje:

• Ilość: czy całe zamówienie jest wyprodukowane i zapakowane?
• Wygląd i jakość wykonania w porównaniu z zatwierdzoną próbką.
• Działanie: czy produkt się włącza, ładuje i łączy?
• Wymiary i wagę w porównaniu ze specyfikacją.
• Etykiety i oznakowanie: numer modelu, znak CE, dane importera, ostrzeżenia.
• Opakowanie: pudełko detaliczne, kartony wewnętrzne, kartony eksportowe, oznakowanie kartonów.
• Określone testy uzgodnione z wyprzedzeniem, takie jak test zrzutu czy kontrola baterii.

Czego AQL nie mówi

Wynik pozytywny nie oznacza, że partia nie ma wad. Przy AQL dla wad głównych na poziomie 2,5 akceptują Państwo to, że niektóre wadliwe sztuki mogą do Państwa trafić. Oznacza to również, że sprawdzono próbkę, a nie każdą sztukę. A wynik pozytywny nie mówi nic o elementach, których kontroli nie zlecono. Jakość wyniku zależy od tego, jak jasno zdefiniowali Państwo swój produkt przed rozpoczęciem inspekcji.

Gdy partia nie przechodzi

Nieudana inspekcja to informacja, a nie koniec. Typowe kolejne kroki: dostawca sortuje i poprawia partię na własny koszt, po czym następuje ponowna inspekcja. Uzgodnijcie Państwo w umowie z wyprzedzeniem, kto płaci za ponowną inspekcję i co się stanie, jeśli partia nie przejdzie dwukrotnie.

Jak dobrze to przygotować

• Uzgodnijcie Państwo poziomy AQL na piśmie z dostawcą przed rozpoczęciem produkcji.
• Dostarczcie Państwo zatwierdzoną próbkę referencyjną oraz pisemną specyfikację.
• Wymieńcie Państwo, co w przypadku Państwa produktu liczy się jako wada krytyczna, główna i drobna.
• Zaplanujcie Państwo kontrolę końcową na moment, gdy co najmniej 80% towaru jest zapakowane.
• Wstrzymajcie Państwo płatność końcową do momentu otrzymania raportu.